Het boek Het tijdperk van de wereldreligies is opgebouwd rond drie thesen en vragen:
Religie staat niet buiten de moderniteit, maar maakt er deel van uit. Religie - ook orthodoxe en fundamentalistische religie - is door en door modern. Religie verdwijnt dus niet en wordt ook niet meer liberaal, maar verandert wel voortdurend als gevolg van processen van religieuze modernisering. In welke richtingen gaan die veranderingen?
Anders dan in andere domeinen domineren enkele grote religies - Christendom, islam, hindoeïsme, boeddhisme - het religieuze veld. Dat is toch hoogst merkwaardig. Hoe is het mogelijk dat wereldreligies in de agrarische civilisaties een dergelijke positie konden verwerven en dat ze deze in de moderniteit konden behouden? Is nu het einde van dit tijdperk aangebroken?
Als religie nu door en door modern is, dan was religie voordien door en door voormodern. Wat was dan de plaats en dynamiek van religies in de agrarische civilisaties? En hoe veranderden het religieuze veld, de religies en de individuele religiositeit bij de overgang naar die toch heel andere samenleving die de moderniteit is?
Het tijdperk van de wereldreligies biedt een globale en coherente visie zowel op drieduizend jaar godsdienstgeschiedenis als op de actuele ontwikkelingen van religie en kerk.
Staf Hellemans is hoogleraar in de godsdienstsociologie aan de Universiteit van Tilburg en bijzonder gasthoogleraar aan de Katholieke Universiteit van Leuven.