'Als ik ooit een wilsbeschikking onderteken, zal ik daarin schrijven: Laat mij, in geval van dementie, niet in de steek', zei Bère Miesen – de auteur van dit boek – in zijn intreerede als Lector PsychoGeriatrie. Bij dementie levert de patiënt een voortdurend gevecht tegen verlies van controle en veiligheid. Het is een gevecht tegen de bierkaai, dat pas eindigt bij de dood. Het zijn de mensen in de zorg die ervoor zorgen dat dementerenden en hun familie daarbij niet in de steek gelaten worden en troost bieden.
In dit boek schetst de auteur vanuit een psychosociaal perspectief het lijden van mensen met dementie en hun familie. Deze mensen hebben behoefte aan – en recht op – zorg die meer behelst dan wat de basiszorg te bieden heeft. Vanuit dit perspectief maakt de auteur duidelijk wat de opdracht is waar verzorgenden en andere hulpverleners dagelijks voor staan. Ondersteuning en professionalisering horen hierbij vanzelfsprekend te zijn. Daarom worden in Liefde voor het leven praktische overlegstructuren beschreven waardoor verzorgenden kunnen profiteren van de deskundigheid van andere disciplines. Het is de hoogste tijd dat de kwaliteit van de zorg aan zo"n 250.000 mensen met dementie een krachtige impuls krijgt. Daaraan levert dit boek een substantiële bijdrage.