Het vermeende isolement van Marokkaanse vrouwen in de grote steden van Nederland is een veelbesproken onderwerp. Hier tegenover staat een beeld van een gesloten 'Marokkaanse gemeenschap' met veel contacten onderling. Deze tegenstrijdige beelden roepen verschillende vragen op. Om deze te beantwoorden voerde Marguerite van den Berg in 2005 en 2006 zeer intensief onderzoek uit onder eerste generatie Marokkaanse vrouwen in de deelgemeente Delfshaven in Rotterdam. Ze slaagde er in een groep die meestal buiten bereik van onderzoekers en beleidsmakers blijft te benaderen en intensief met deze vrouwen te spreken. Het resultaat is een boek met een originele benadering van bekende thema's in beleid en wetenschap, zoals emancipatie, participatie en sociale mobiliteit. Gender, etniciteit en klasse en hun invloed op de sociale netwerken en het sociaal kapitaal van deze vrouwen staan centraal. Ook laat dit boek zien wat de perceptie van de vrouwen zelf is van hun situatie. Hoe denken zij zelf dat deze positie kan verbeteren? En wat verwachten zij van hun dochters in de toekomst? Marokkaanse vrouwen blijken vooral voor hun kinderen forse ambities te hebben. Zij zijn naar Nederland gekomen om hun kinderen een betere toekomst te gunnen en proberen hun dochters te stimuleren naar school te gaan en te blijven werken. Een uniek beeld van een 'Marokkaanse gemeenschap' in verandering en van vrouwen als drijvende kracht daarachter komt in dit boek naar voren.